2021 is een bijzonder jaar waarin ik twee nieuwe titels met trots zal dragen: doctor en mama!

28 April 2021

Op woensdag 17 maart verdedigde Katya Sion haar proefschrift getiteld “Connecting conversations. Experienced quality of care from a resident’s perspective: a narrative method for nursing homes” succesvol.

Hoe vond je het promotietraject?

Ik kijk met veel plezier terug op mijn promotietraject. Eerlijk is eerlijk, promoveren komt met ups en downs, maar ik denk dat je juist daardoor ook in zo’n korte tijd zoveel kunt leren en jezelf kunt ontplooien. Het begin was voor mij wel echt even wennen, want ik kwam vanuit een baan in de consultancy.  In die wereld heerst een bepaalde cultuur en wordt snelheid in werkzaamheden verwacht, terwijl er nu plots tijd was om mij echt te verdiepen in onderwerpen, samen te werken met belanghebbenden uit de praktijk en verschillende scenario’s te testen. Ik was oprecht verbaasd toen op mijn eerste werkdag werd gezegd dat het belangrijk was om lunchpauze te nemen met mijn collega’s; in de consultancy was voor dit soort zaken geen aandacht. Ondertussen begrijp ik dat juist door die sterke band met collega’s op te bouwen, je eigen werk beter en leuker wordt. Je neemt dan de tijd om advies te krijgen, samen te sparren of gewoon om even gezellig bij te kletsen. 

Wat is je het meest bijgebleven van de afgelopen jaren?

Ik heb de afgelopen jaren zoveel gezien en geleerd, dat het lastig is om hier een herinnering uit te kiezen. Iets dat mij altijd is bijgebleven is de casus van een bewoonster die ik in mijn eerste jaar heb ontmoet. Het was een van de eerste Ruimte voor Zorg gesprekken die ik voerde en in zowel het gesprek met de dochter als met de zorgverlener werd mij verteld dat de bewoonster waarschijnlijk niks tegen mij zou zeggen. Mevrouw had dementie en was van nature al achterdochtig jegens ‘vreemden’. Ik besloot mevrouw gewoon zonder vooringenomenheid te benaderen en heb vervolgens een uur lang met haar gesproken over haar leven in het verpleeghuis, haar familie en haar behoeften; wij beiden vonden het een ontzettend aangenaam gesprek. Dit was voor mij echt een moment van besef dat we bewoners een eerlijke en gelijke kans moeten geven. Geen aannames vooraf, gewoon proberen en je ervaart vanzelf wat wel of niet mogelijk is. Dit sluit aan bij de visie die in mijn onderzoek – en volgens mij binnen de hele AWO-L - leidend is geweest: ‘niet denken in belemmeringen, maar denken hoe iets wél kan’. Zo werd bijvoorbeeld aanvankelijk gezegd dat een uitwisseling tussen interviewers van verschillende zorgorganisaties ondenkbaar was; terwijl Ruimte voor Zorg heeft laten zien dat dit wel degelijk mogelijk is en echt van meerwaarde is!

Je mag trots zijn op je prestatie en dat het een vervolg krijgt. Je blijft nog gezellig bij de AWO-L. Kun je kort wat vertellen over het vervolg en waarom je hebt gekozen om hier zelf ook mee verder te gaan?

Ik ben ontzettend blij dat ik de kans heb gekregen om voorlopig bij de AWO-L te blijven en verder te mogen werken aan het thema ‘kwaliteit van de langdurige zorg’. De ontwikkeling van Ruimte voor Zorg is een intensief vierjarig proces geweest en ik besefte dat ik nog niet klaar was om dit los te laten. Er zijn nog zoveel onbeantwoorde vragen en mogelijkheden voor verdere ontwikkeling en borging in de praktijk. Ik zou het jammer hebben gevonden als ik mijn ideeën hierover niet meer samen met onze partners verder had kunnen uitwerken. De komende jaren zijn er vier pijlers waar wij ons mee gaan bezighouden:

  1. Het landelijk beschikbaar stellen van Ruimte voor Zorg aan verpleeghuizen die hier behoefte aan hebben
  2. Het ontwikkelen van een aanvullende methode die beter aansluit bij de behoeften van bewoners met verbale uitingsbeperkingen, zoals ernstige dementie
  3. Het verbeteren van de bruikbaarheid van de opgehaalde verhalen zodat teams hier actief mee aan de slag kunnen om samen met bewoners en naasten te leren en verbeteren
  4. Het introduceren van de principes achter Ruimte voor Zorg in het onderwijs voor verzorgenden en verpleegkundigen

Maar eerst met zwangerschapsverlof, een nieuwe fase in je leven samen met je man. Daar kijk je vast naar uit?

Wij kunnen niet wachten en verheugen ons enorm op de komst van ons dochtertje. Terwijl de coronamaatregelen voor de meesten van ons voornamelijk negatieve gevolgen hebben gehad, hebben wij de luxe gekregen van ‘tijd’ om echt samen te genieten van de hele aanloop naar deze nieuwe fase. Het zal fijn zijn om de zomermaanden volledig te focussen op mijn gezin en om dan vervolgens fris en fruitig een nieuwe fase van Ruimte voor Zorg in te gaan. 2021 is een bijzonder jaar waarin ik twee nieuwe titels met trots zal dragen: doctor en mama!

Over het proefschrift

De belangrijkste bevindingen:

  • Ervaren kwaliteit is een continu proces dat wordt beïnvloed door verwachtingen en interacties.
  • Ruimte voor Zorg is een narratieve methode die ervaren kwaliteit van verpleeghuiszorg meet vanuit bewonersperspectief.
  • Het voeren van aparte gesprekken met bewoner, zijn naaste en zorgverlener geeft nieuwe inzichten in ervaren kwaliteit.

Het proefschrift komt voort uit het onderzoek ANDERS METEN | Kwaliteit van de langdurige zorg meten vanuit cliëntperspectief. Binnen de langdurige zorg wordt er veel waarde gehecht aan het meten en verbeteren van de kwaliteit van de zorg en dienstverlening zoals deze wordt ervaren door de cliënt. In dit onderzoek kijken we op welke wijze de ervaren kwaliteit van langdurige zorg op een passende en laagdrempelige manier in kaart kan worden gebracht. Het uitgangspunt is om meer ruimte te geven aan de cliënt om aan te kunnen geven wat voor hem of haar belangrijk is en wat juist goed en minder goed gaat.

Lees hier het proefschrift of bijbehorende factsheet